นักวิจัยจากมหาวิทยาลัยเชียงใหม่ พัฒนานวัตกรรม “DUSTBOY ระบบเฝ้าระวังและแจ้งเตือนคุณภาพอากาศระดับชุมชนด้วยเครือข่ายเครื่องตรวจวัดระบบเซ็นเซอร์” และ “DustGirl ระบบตรวจวัดคุณภาพอากาศภายในห้องและควบคุมการทำงานเครื่องเติมอากาศเพื่อจัดทำห้องปลอดฝุ่นแรงดันบวก” โดยได้รับการสนับสนุนทุนวิจัยจากสำนักงานการวิจัยแห่งชาติ (วช.) กระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม ในโครงการ “ห้องลดฝุ่นแรงดันบวกควบคู่ระบบเฝ้าระวังอัจฉริยะด้วยเซ็นเซอร์สำหรับกลุ่มเปราะบางในภาคเหนือ” โดยมี ศาสตราจารย์ปฏิบัติ ดร.เศรษฐ์ สัมภัตตะกุล ภาควิชาวิศวกรรมอุตสาหการ คณะวิศวกรรมศาสตร์ เป็นหัวหน้าโครงการวิจัย
ดร.วิภารัตน์ ดีอ่อง ผู้อำนวยการสำนักงานการวิจัยแห่งชาติ กล่าวว่าวช. ได้สนับสนุนงานวิจัยและนวัตกรรมที่เกี่ยวข้องกับการแก้ไขปัญหาฝุ่นละอองPM2.5 หลากหลายด้านตั้งแต่ด้านการพัฒนานวัตกรรมข้อมูลเพื่อการตัดสินใจด้านการลดการเผาในภาคเกษตรด้านการจัดการไฟป่าผ่านการใช้เทคโนโลยีและการมีส่วนร่วมของชุมชนพร้อมเชื่อมโยงความร่วมมือระหว่างภาครัฐเอกชนสถาบันการศึกษาและชุมชนเพื่อสร้างระบบบริหารจัดการอากาศโดยเป้าหมายสำคัญคือการยกระดับคุณภาพชีวิตของประชาชนและขับเคลื่อนประเทศไทยสู่การมีอากาศสะอาดอย่างยั่งยืน
ศาสตราจารย์ปฏิบัติดร.เศรษฐ์ สัมภัตตะกุล ในฐานะหัวหน้าโครงการกล่าวว่าพื้นที่8 จังหวัดภาคเหนือได้แก่เชียงใหม่ลำพูนแม่ฮ่องสอนลำปางแพร่น่านเชียงรายและพะเยาพบปัญหาปริมาณฝุ่นละอองขนาดเล็กPM2.5 สูงมากและมากเป็นพิเศษในช่วงเดือนมีนาคมถึงต้นเดือนพฤษภาคมทำให้ประชากรภาคเหนือมีอัตราการป่วยด้วยกลุ่มโรคที่เกี่ยวกับผลกระทบจากมลพิษทางอากาศมากที่สุดซึ่งอาจส่งผลต่อพัฒนาการของระบบประสาทและระบบทางเดินหายใจโดยเฉพาะกลุ่มผู้สูงอายุและกลุ่มเด็กเล็ก2-4 ปีการติดตั้งระบบกรองอากาศและลดฝุ่นที่มีประสิทธิภาพภายในห้องจะสามารถช่วยลดโอกาสในการเกิดปัญหาสุขภาพจากการสัมผัสกับฝุ่นละอองขนาดเล็กได้พร้อมด้วยอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ที่ควบคุมและติดตามคุณภาพอากาศได้แบบเรียลไทม์พร้อมเชื่อมโยงฐานข้อมูลออนไลน์เพื่อติดตามผลในปัจจุบันได้มีการติดตั้งห้องลดฝุ่นแรงดันบวกแล้วทั้งหมด65 ห้อง138 เครื่องโดยคาดว่าประชาชนกลุ่มเปราะบางอาทิผู้สูงอายุเด็กเล็กผู้ป่วยโรคปอดอุดกั้นเรื้อรัง(COPD) ประชาชนในพื้นที่ใกล้โรงงานวัยทำงานในพื้นที่เสี่ยงสูงจะเข้าถึงพื้นที่อากาศสะอาดและช่วยยกระดับคุณภาพชีวิตของประชาชนในท้องถิ่นได้อย่างมีประสิทธิภาพ
นวัตกรรม “DustBoy” และ “DustGirl” ที่พัฒนาขึ้นนี้ ใช้หลักการทางวิศวกรรมสภาวะแวดล้อมที่เรียกว่า “ระบบแรงดันบวก” (Positive Pressure System) ซึ่งทำงานโดยการเติมอากาศบริสุทธิ์ที่ผ่านการกรองประสิทธิภาพสูงเข้าสู่ภายในห้อง จนความดันภายในสูงกว่าภายนอกเล็กน้อย เพื่อสกัดกั้นไม่ให้ฝุ่นละอองรั่วไหลเข้าสู่พื้นที่ปิดผ่านรอยรั่วต่างๆ ของอาคาร ควบคู่ไปกับการติดตั้ง “ระบบเฝ้าระวังอัจฉริยะ” (Smart Monitoring System) ซึ่งประกอบด้วยเซ็นเซอร์ตรวจวัดค่า PM2.5 , VOC, CO2, อุณหภูมิ และความชื้น ที่สามารถรายงานผลแบบตามเวลาจริง (Real-time) ผ่านระบบคลาวด์ ช่วยให้ผู้ดูแลกลุ่มเปราะบางสามารถประเมินคุณภาพอากาศและตัดสินใจดำเนินการได้อย่างแม่นยำเป็นฐานข้อมูลสำหรับการติดตามผลและวางแผนระยะยาว ความก้าวหน้าของงานวิจัยภายใต้การสนับสนุนของ วช. ครั้งนี้ ชี้ให้เห็นว่าการแก้ปัญหา PM2.5 ในกลุ่มเป้าหมายเฉพาะส่วนต้องการการบูรณาการระหว่างเทคโนโลยีระดับสูงและการจัดการเชิงพื้นที่
ใส่ความเห็น